Vatanı için bayrağı için ve aynı topraklarda birlikte yaşayıp, aynı kaderi paylaşan tüm insanları için, hiçbir mücadeleden kaçmayan şehitlerimizi rahmetle, gazilerimizi minnetle anıyorum.
Bugün, farklılıkları da olsa, aynı toprağı paylaşan halkımız barış içinde, sağlıkla geleceğe bakıyor ise burada gazilerimizin ve şehitlerimizin kanı, canı, bedeni var.
Bedel ödenerek bize emanet edilen bu vatanı korumak, kollamak, gerekirse canı pahasına savunmak, bizim en büyük görevimiz ve kutsalımız olacaktır.
En büyük görevimiz ve milli ibadetimiz, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün çizdiği yolda yürümekle birlikte bu ülkeyi var eden devrimlere ve bu ülkenin kaynaklarına sahip çıkmak olacaktır.
Aksi taktirde şehitlerimiz ve gazilerimize karşı ihanet olacaktır.
Ne olursa olsun Osmanlıyı övmek adına konuşanlar bu ülkeyi kuran, kurtaran gazilerimize ve şehitlerimize karşı hakarete varan sözler sarf etmemelidir. Bilakis geçmişine saygı uyandırmak için bugünü var edenlere saygı duymak gerektiğini unutmamalıdırlar.
Geleceği geçmişle değil, daha iyi daha fazla neler yapabilirizi düşünerek taçlandırabiliriz.
Bu vatana ilk ayak basmak devlet kurmak önemlidir. Ancak bu topraklarda kalıcı olmak daha da önemlidir. Bilinmelidir ki bu topraklarda çeşitli sebeplerden dolayı yüzlerce devlet kurulmuş yok olup gitmiştir.
Geçmişe hasret duymak bugünü iyi yönetememekten kaynaklanıyor.
Bu ülkeyi iyi yönetmeyenler önce kendilerini bir sorgulasınlar.
Birbirlerine şu soruları sorsunlar.
Biz bugün;
İnsanlarımız ve ülkemiz için ne yaptık?
Kaç fabrika kurduk?
Kaç işsize iş verdik?
Kaç eğitim yuvası açtık?
Kaç tane sağlık tesisi açtık?
Adaletli davranabildik mi?
Her vatandaşın eğitimden, sağlıktan, adaletten eşit olarak faydalanmasını sağladık mı ?
Hesap verip şeffaf olabildik mi?
Halktan aldığımız iradeyi milli egemenliğe çevirdik mi?
Ülke komşularımızla çıkarlarımız için sulh olduk mu?
Ülke kaynaklarını bu ülkenin insanlarına sahiplendirdik mi?
Aşı üreten bir ülke iken şimdi aşı bulduk mu?
Var olanları yok ederek, kirleterek, satarak, güçlü bir gelecek kurulamaz.
Savaş çıkartarak kahraman olmak çılgınlıktır.
Vatandaşın gözünde yeniden önder ya da lider olmak için savaş naraları atmak, meydan okumak heyecan verebilir, ancak tarihte örnekleri olduğu gibi sonu hüsrandır.